Helmut Oehring
Teatr muzyczny / głos / scena
Teatr muzyczny, głos, kontrabas i zaufanie artystyczne od 2008 roku.
- Kontrabasista
- Wokalista
- Speaker
- Postać sceniczna
Jedna z głównych konstelacji artystycznych w archiwum Aleksandra Gabrysia: teatr muzyczny, mówiące ciało, kontrabas, pamięć i zaufanie.
Teatr muzyczny, koncert sceniczny, kontrabas solo, głos, mowa, aktorstwo, zespół, orkiestra, elektronika i playback.
Konstelacja archiwalna utworów, ról, wykonań scenicznych, nagrań i prac przygotowywanych.
Dokumentacja, wykonanie i rekonstrukcja archiwalna
Wieża jest przygotowana na przyszłe wideo, audio, fotografie, odniesienia do partytur i materiały wykonawcze ze współpracy z Oehringiem.
Teatr muzyczny / fotografia / archiwum w przygotowaniu
Fotografia i materiały w przygotowaniu
FinsterHERZ oder Orfeo17
Helmut Oehring / David Moss, kontekst produkcji poczdamskiej
Pierwsza dostępna fotografia dla Wieży Helmuta Oehringa, związana z FinsterHERZ oder Orfeo17 i kontekstem produkcji poczdamskiej.
- Wykonawca
Aleksander Gabryś: Kurtz - kontrabas + głos. Dalsza dokumentacja fotograficzna, audio i wideo jest w przygotowaniu.
Kontekst
Współpraca, role i ślady od 2008 roku
Powiązania
Powiązane utwory i ślady
Od 2008 roku Aleksander Gabryś pracuje blisko z Helmutem Oehringiem w teatrze muzycznym, formach koncertu scenicznego i utworach solowych, które rozszerzają kontrabas w stronę głosu, aktorstwa, pamięci i fizycznej obecności. Współpraca zaczęła się od Gunten dla Ensemble Phoenix Basel, gdzie Gabryś wykonywał rolę Krausa, według Jakob von Gunten Roberta Walsera: nie tylko jako kontrabasista, lecz jako mówiąca i grająca postać sceniczna w kostiumie.
W kolejnych latach utwory Oehringa stawiały Gabrysia w coraz bardziej złożonych sytuacjach scenicznych i muzycznych: jako kontrabasistę-solistę, wokalistę, speakera, figurę dramatyczną i nosiciela pamięci autobiograficznej. Od Angelus Novus III przez AscheMOND i FinsterHERZ oder Orfeo17 po późniejsze utwory solowe UmBruch i Inferno MAPPA version ta relacja stała się jednym z najczytelniejszych przykładów zaufania artystycznego w archiwum Gabrysia.
Oehring nazwał później Gabrysia z ciepłem swoim "beliebtesten Pole". To określenie pozostaje tutaj nie jako slogan, lecz jako znak natychmiastowego porozumienia: zaufania, w którym wykonawca może stać się w utworze głosem, ciałem, pamięcią i tożsamością dramatyczną.
Wybrane utwory / projekty
Gunten, 2008. Teatr muzyczny Helmuta Oehringa dla Ensemble Phoenix Basel, według Jakob von Gunten Roberta Walsera. Aleksander Gabryś wykonywał rolę Krausa: kontrabas, rola mówiona i aktorska. Znana z listy koncertów data wykonania to 16 października 2008; rola umieszczała go w kostiumie wśród aktorów, w fizycznej i dramatycznej interakcji scenicznej.
Foxfire 2, nagrane w 2009 / wydane na Bassolo. Solowy utwór Oehringa został nagrany przez Aleksandra Gabrysia na album Bassolo, gdzie pojawia się jako część nagraniowego fundamentu solowego repertuaru kontrabasowego.
Angelus Novus III (déjà-vu/entendu), 2016. Na kontrabasistę/wokalistę solo, septet i orkiestrę. Prawykonanie: 14 czerwca 2016, Konzerthaus Freiburg. Aleksander Gabryś: kontrabas solo + wokal / speaker / śpiewak / sign soloist. Utwór zawiera materiał autobiograficzny i pamięciowy związany z Gabrysiem.
AscheMOND oder The Fairy Queen, 2017. Wielkoformatowy utwór na solistów, chór, zespół barokowy, orkiestrę i elektronikę live. Aleksander Gabryś: kontrabas solo, wykonywany w produkcji Oper Wuppertal.
FinsterHERZ oder Orfeo17, 2017. Koncert sceniczny według L’Orfeo Claudia Monteverdiego i Jądra ciemności Josepha Conrada. Premiera: 30 września 2017, ARENA Potsdam. Aleksander Gabryś: Kurtz - kontrabas + głos, w kontekście Kammerakademie Potsdam z Antonellem Manacorda.
UmBruch, 2024. Na kontrabas solo i playback/tape. Wykonany raz przez Aleksandra Gabrysia podczas recitalu solowego w 2024 roku; dokumentacja, audio i wideo pozostają w przygotowaniu.
Inferno MAPPA version, 2022/2024. Na kontrabas/wokal. Planowany, jeszcze nieprawykonany przez Aleksandra Gabrysia; wpis pozostaje w przygotowaniu.