Tekst
Bassolo — recenzja w The Strad
Recenzja Davida Kettle’a w The Strad poświęcona dwupłytowemu albumowi Bassolo — XX/XXI Centuries’ Contrabass Music, wydanemu przez DUX.
Recenzja Davida Kettle’a w The Strad przedstawia dwupłytowy album Bassolo — XX/XXI Centuries’ Contrabass Music jako wydawnictwo rekomendowane.
Zweryfikowana transkrypcja przygotowana na podstawie dostarczonego skanu recenzji.
The Strad — skan recenzji
“Ear-bending playing from a master of the double bass”
“This is an astonishingly generous and accomplished two-disc set…”
“His arresting performance of Xenakis’s Theraps, though, is worth the price of the disc alone…”
“Gabryś here shows himself to be an exceptionally talented and versatile bassist.”
Bassolo — recenzja w The Strad
English original
theStrad recommends...
BASSOLO Works by R. Gabryś, Szalonek, Boguslawski, Cage, Grisey, Lauck, Dziadek, Roth, Scelsi, Oehring, Pritchard, Knüsel, Lee, Iršai & Xenakis
Aleksander Gabryś (double bass) Consuelo Giulianelli (harp) Jürg Henneberger, Daniel Buess (piano) Silesian Philharmonic Symphony Orchestra/Czeslaw Grabowski, Camerata Impuls Chamber Orchestra/Malgorzata Kaniowska
DUX 0800-1 (TWO DISCS)
Ear-bending playing from a master of the double bass
Aleksander Gabryś: arresting performances of contemporary repertoire
This is an astonishingly generous and accomplished two-disc set from young Polish bassist and composer Aleksander Gabryś, featuring large-scale works for bass and ensemble by composers from his homeland alongside a rich and eclectic selection of (mainly) solo bass pieces from 20th- and 21st-century composers.
There’s almost too much to take in at a single sitting. Witold Szalonek’s Musica concertante is the stand-out piece on the first disc, a dark, serious work written after the death of the composer’s nephew. There’s an intensity to Gabryś’s playing here that is sometimes harrowing to listen to — we’re left in no doubt about the performer’s commitment to this gripping music. Edward Boguslawski’s Concerto–Fantasia is lighter and jazzier, allowing Gabryś to show off his more lyrical playing. An die Freunde by Gabryś’s father Ryszard, while only a minor achievement, is still an amusing and rather madcap fantasia on Beethoven’s Symphony no.9, delivered by Gabryś junior with energy and a sense of fun.
Highlights from the second disc’s remarkably wide-ranging pieces include a strongly characterised 59 1/2 seconds for a string player by Cage, which Gabryś plays on a gadulka, a Bulgarian folk instrument, and an almost unbearably intense C’est bien la nuit by Scelsi, purported to have been inspired by the Night of the Long Knives, which Gabryś delivers with a narrow, rapid vibrato and a sure sense of the music’s drama. His arresting performance of Xenakis’s Theraps, though, is worth the price of the disc alone: his delivery of the opening multiple-stopped fortissimo scrubbing is ear-bending, and he makes real musical sense of the composer’s incessant microtonal shifts. With an impeccable technique and a natural musicality, even in the most challenging repertoire, Gabryś here shows himself to be an exceptionally talented and versatile bassist.
DAVID KETTLE
Polish translation
theStrad poleca...
BASSOLO Utwory R. Gabrysia, Szalonka, Bogusławskiego, Cage’a, Griseya, Laucka, Dziadka, Rotha, Scelsiego, Oehringa, Pritcharda, Knüsela, Lee, Iršaia i Xenakisa
Aleksander Gabryś (kontrabas), Consuelo Giulianelli (harfa), Jürg Henneberger, Daniel Buess (fortepian), Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Śląskiej / Czesław Grabowski, Orkiestra Kameralna Camerata Impuls / Małgorzata Kaniowska
DUX 0800-1 (dwie płyty)
Brzmieniowo oszałamiająca gra mistrza kontrabasu
Aleksander Gabryś: porywające wykonania repertuaru współczesnego
To zdumiewająco obszerny i znakomity dwupłytowy zestaw młodego polskiego kontrabasisty i kompozytora Aleksandra Gabrysia, zawierający wielkoformatowe utwory na kontrabas i zespół autorstwa kompozytorów z jego ojczyzny oraz bogaty i eklektyczny wybór (głównie) solowych utworów kontrabasowych kompozytorów XX i XXI wieku.
Materiału jest niemal zbyt wiele, by objąć go podczas jednego słuchania. Musica concertante Witolda Szalonka to utwór wyróżniający się na pierwszej płycie: mroczny, poważny, napisany po śmierci bratanka kompozytora. W grze Gabrysia jest tu intensywność, której słucha się chwilami z przejęciem — nie mamy żadnych wątpliwości co do zaangażowania wykonawcy w tę porywającą muzykę. Concerto–Fantasia Edwarda Bogusławskiego jest lżejsza i bardziej jazzująca, pozwalając Gabrysiowi pokazać bardziej liryczną stronę gry. An die Freunde Ryszarda, ojca Gabrysia, choć jest tylko drobniejszym osiągnięciem, pozostaje zabawną i dość szaloną fantazją na temat IX Symfonii Beethovena, wykonaną przez Gabrysia juniora z energią i poczuciem humoru.
Wśród najważniejszych punktów niezwykle szerokiego wyboru utworów na drugiej płycie są mocno zarysowane 59 1/2 seconds for a string player Cage’a, które Gabryś gra na gadulce, bułgarskim instrumencie ludowym, oraz niemal nieznośnie intensywne C’est bien la nuit Scelsiego, podobno zainspirowane Nocą długich noży, które Gabryś prowadzi wąskim, szybkim vibrato i z pewnym wyczuciem dramatyzmu muzyki. Jego porywające wykonanie Theraps Xenakisa jest jednak samo w sobie warte ceny płyty: sposób, w jaki wykonuje otwierające, wielodźwiękowe fortissimo „szorowanie” po strunach, jest brzmieniowo oszałamiający, a on nadaje prawdziwy muzyczny sens nieustannym mikrotonowym przesunięciom kompozytora. Dzięki nieskazitelnej technice i naturalnej muzykalności, nawet w najbardziej wymagającym repertuarze, Gabryś pokazuje się tu jako wyjątkowo utalentowany i wszechstronny kontrabasista.
DAVID KETTLE