Ausgewählte Rezensionsexzerpte

Ausgewählte Rezensionsexzerpte

2001

„Współczesność i tradycja“, Katowice

Kontext: Auftritt von Aleksander Gabryś am 21. Dezember vor dem Katowicer Publikum in der Reihe „Współczesność i tradycja“; das Programm umfasste u. a. Werke von Sperger, Bottesini, Giacinto Scelsi und Ronald Ford.

Quelle: Teresa Michalik, Ruch Muzyczny Nr. 3, Warschau 2001.

Krótki przyjazd z Bazylei, gdzie Aleksander Gabryś drugi rok doskonali się w Musik-Akademie, utalentowany kontrabasista powiązał z występem przed katowicką publicznością (21 grudnia) w cyklu „Współczesność i tradycja” /…/. Solista przedstawił starsze utwory z kontrabasowego kanonu, które pozwoliły artyście nie tylko uwiarygodnić swój warsztat, lecz także ujawnić wyczucie stylistyczne, zarówno w mało znanej Sonacie h-moll Spergera, jak w Capriccio di bravura Botteesiniego, kończącym efektownie program. Obejmował on ponadto oczekiwane ze szczególnym zainteresowaniem kompozycje współczesne, C’est bien la nuit Giacinta Scelsiego i High Rice Ronalda Forda . Podziw wzbudziła wirtuozeria i energia artysty, jego zmysł estradowy, znakomite poczucie dramaturgii agogicznej i rytmicznej. Cieszył wyjątkowej urody dźwięk i gra barw, zwłaszcza w utworze Scelsiego. (…) Niewątpliwą wirtuozerią artysty rządzi już stylindywidualny, uwzględniający jednak intencje kompozytorów, swobodny i czujny zarazem.

Festival Melos-Etos, Bratislava

Kontext: Festival Melos-Etos, Bratislava 2001; Konzert am 13. November im Studio 2 des Slowakischen Rundfunks mit Werken für Kontrabass solo, u. a. von Luca Lombardi, Ronald Ford, Giacinto Scelsi, Ryszard Gabryś und Iannis Xenakis.

Quelle: Pavol Šuška, Hudobny vot Nr. 12, Bratislava 2001.

13.listopada w Studio 2 Radia Słowackiego wystąpili na wspólnym koncercie utalentowany polski kontrabasista Aleksander Gabryś i znakomity słowacki duet fortepianowy – Eleonora Škutová i Mikuláš Škuta. W pierwszej części programu usłyszeliśmy kompozycje różnych autorów na kontrabas solo, które dzięki sugestywnej interpretacji solisty zabrzmiały nadzwyczaj efektownie. Aleksander Gabryś (1974) jest laureatem szeregu konkursów europejskich i koncentruje się na muzyce współczesnej. Na koncercie wykonał utwory, w których charakterystyczne znaki nowej muzyki (nowe techniki gry, szukanie kolorystycznych możliwości instrumentu) łączą się z pierwiastkami teatru instrumentalnego. Pierwszy utwór, Essay Luca Lombardiego, przyniósł połączenie drapieżnej i dramatycznej muzyki z falsetowym „sprechgesangiem” kontrabasisty. Z kolei High Rice Ronalda Forda przejawiał wpływy muzyki jazzowej. C’est bien la nuit Giacinto Scelsiego ukierunkowany był zwłaszcza na brzmieniowe możliwości instrumentu. Następny utwór, An die Freude Ryszarda Gabrysia, ojca kontrabasisty Aleksandra, odznaczał się elementami teatru instrumentalnego – kontrabasista znów tutaj zaśpiewał, a publiczność w niektórych momentach nie powstrzymała się od śmiechu: utwór niesie bowiem nastroje humoru jak i zarazem powagi. W finale zwieńczonego sukcesem występu zabrzmiało niezwykle trudne technicznie dzieło Theraps Iannisa Xenakisa.

Melos-Etos, Bratislava

Kontext: 6. Internationales Festival für zeitgenössische Musik Melos-Etos in Bratislava.

Quelle: Domino-Forum, Bratislava 2001.

W Bratysławie od 7.-16.listopada przebiegał 6.rocznik Międzynarodowego festiwalu muzyki współczesnej Melos-Etos, najbardziej reprezentatywne forum w tym rodzaju na Słowacji, będące członkiem Europejskiej konferencji promotorów nowej muzyki (ECPNM).

/…/ Niektórzy z zagranicznych solistów reprezentowali bardzo wysoki poziom – jak światowej sławy holenderski klarnecista Harry Sapanaay, młody fantastyczny kontrabasista z Polski Aleksander Gabryś, renomowana szwajcarska mezzosopranistka Brigitte Balleys /…/

2002

Festivalerfolge und der Tadeusz-Baird-Wettbewerb für junge Komponisten

Kontext: Solistische Erfolge in Davos, Banská Bystrica und Bratislava sowie eine kompositorische Auszeichnung beim 43. Tadeusz-Baird-Wettbewerb für junge Komponisten.

Quelle: Monatszeitschrift Śląsk Nr. 1, Katowice 2002.

Po prestiżowych sukcesach w roli solisty-kontrabasisty odniesionych jesienią podczas międzynarodowych festiwali w Davos (XVI Forum Das Theatralische In der Musik) oraz na Słowacji (III Hudobne Salony w Bańskiej Bystrzycy, VI Festiwal Melos-Etos w Bratysławie), katowicki muzyk przebywający trzeci już rok w Bazylei na stypendium Fundacji Lyra w Zueichu, przypomniał się znowu jako kompozytor, laureat rozstrzygniętego w listopadzie 2001 r. 43.Konkursu Młodych Kompozytorów im. Tadeusza Bairda w Warszawie. /…/ Warto podkreślić, że jest Aleksander Gabryś – instrumentalista adresatem kilku już dedykowanych mu dzieł solistycznych, inspirowanych jego wirtuozerią instrumentalną i możliwościami, jakie otwiera kompozytorska wyobraźnia artysty. /…/

XVI. Warschauer Musikbegegnungen

Kontext: XVI. Warschauer Musikbegegnungen, Mai 2002; Krzysztof Knittel, Sonata da camera Nr. 11 für Kontrabass und Synthesizer, sowie Ryszard Gabryś, An die Freude.

Quelle: Beata Bolesławska, Ruch Muzyczny Nr. 13, Warschau 2002.

Na przedostatni dzień festiwalu zaplanowano koncert wypełniony głównie muzyką elektroniczną. W Sali Mazowieckiego Centrum Kultury i Sztuki swoją najnowszą Sonatę da camera Nr 11 na kontrabas i syntezatory pokazał Krzysztof Knittel, znajdując tym razem znakomitego partnera w młodym kontrabasiście (i kompozytorze), Aleksandrze Gabrysiu. Ten ostatni zaprezentował również umiejętności wokalno-aktorskie w kompozycji swego ojca Ryszarda An die Freude,nawiązującej groteskowo do IX Symfonii Beethovena i tekstu Ody do radości. W utworze tym sonorystyczne brzmienia kontrabasu nakładają się na fragmenty tekstu interpretowane w różny, często wręcz demoniczny sposób przez solistę. /…/

Finale der 57. Saison der Schlesischen Philharmonie

Kontext: Ankündigung des Abschlusskonzerts der Schlesischen Philharmonie mit Piotr Radkos Kontrabasskonzert.

Quelle: Dziennik Zachodni Nr. 141, Katowice 2002.

Z Romanem Lasockim i Aleksandrem Gabrysiem filharmonicy śląscy kończą w piątek swój 57.sezon./…/ Wiele można sobie obiecywać po finałowym koncercie; wykonany zostanie Koncert kontrabasowy Piotra Radki. Partię solową zagra najbardziej utalentowany kontrabasista młodego pokolenia, Aleksander Gabryś. /…/

Piotr Radkos Kontrabasskonzert

Kontext: Konzert am 21. Juni zum Abschluss der Saison der Schlesischen Philharmonie; Uraufführung von Piotr Radkos Kontrabasskonzert.

Quelle: Teresa Michalik, Ruch Muzyczny Nr. 16/17, Warschau 2002.

Podczas koncertu 21 czerwca, zamykającego sezon Filharmonii Śląskiej, młody kontrabasista Aleksander Gabryś, grający na historycznym, XIX-wiecznym instrumencie, brawurowo, w wirtuozowskim, wielkim romantycznym stylu przedstawił Koncert kontrabasowy Piotra Radko – najnowsze dzieło (prawykonanie) 45-letniego, działającego w Niemczech wychowanka katowickiej Akademii Muzycznej.

/…/ Do napisania dedykowanego Aleksandrowi Gabrysiowi, niedawnemu absolwentowi studiów podyplomowych w Bazylei, Koncertu Kontrabasowego skłoniły kompozytora wcześniejsze doświadczenia z tym instrumentalistą, który wykonał po raz pierwszy jego Allegro Barbaro na kontrabas i fortepian. Ukończony w roku 2000 Koncert słuchacze przyjęli nadzwyczaj życzliwie, co nie często się zdarza kontrabasistom-solistom, raczej ubogo obdarowanym repertuarem koncertowo-symfonicznym. Z tym większa radością powitać należy nowy utwór /… /. W 20-minutowe przestrzeni Koncertu kontrabasowego , dzieła bardzo serio, wręcz wzniosłego, pełnego stężonej ekspresji, spotkały się pokrewne sobie dusze : żywiołowego, ale obdarzonego wielką samoświadomością dyrygenta, „ostro” piszącego kompozytora i efektownego, o elastycznej, współtwórczej osobowości solisty. Wrażenie było imponujące /…/.

Piotr Radkos Kontrabasskonzert

Kontext: Aufführung des Aleksander Gabryś gewidmeten Kontrabasskonzerts von Piotr Radko mit dem von Mirosław Jacek Błaszczyk geleiteten Orchester.

Quelle: Marcin Mońka, Gazeta Wyborcza, Katowice, 24. Juni 2002.

Pierwszym solistą wieczoru był Aleksander Gabryś – znakomity kontrabasista młodego pokolenia, absolwent katowickiej Akademii Muzycznej. Wykonał dedykowany mu przez kompozytora Koncert kontrabasowy Piotra Radko. Zagrał z naturalnością i precyzją, dobrze współpracując z orkiestrą prowadzoną przez Mirosława Jacka Błaszczyka. /…/

X. Schlesische Tage der zeitgenössischen Musik

Kontext: X. Schlesische Tage der zeitgenössischen Musik, Festival des Polnischen Komponistenverbands in Katowice; Aleksander Gabryś, Abraxas für Streichinstrumente und Tonband.

Quelle: Marek Skocza, Dziennik Zachodni Nr. 235, Katowice 2002.

/…/ Było sporo zasłużonych braw. Jeszcze większe otrzymał nowy utwór Aleksandra Gabrysia – Abraxas na instrumenty smyczkowe i taśmę /…/, w którym na stały element, jakim jest taśma (szumy, fale) zespół nanizuje dźwięki kolejnych smyczków, z niezwykle ciekawymi rytmami wiolonczel i kontrabasu. Muzyka kosmosu, bieg ku pełni szczęścia, pełni wiedzy czy czego tam jeszcze kto chce… Brawo. /…/

Finale der 57. Saison der Schlesischen Philharmonie

Kontext: Aufführung des Konzerts für Kontrabass und Orchester von Piotr Radko mit Aleksander Gabryś als Solist.

Quelle: Marek Skocza, Dziennik Zachodni Nr. 146, Katowice 2002.

/…/Mocnym akcentem filharmonicy śląscy zakończyli swój 57.sezon artystyczny/…/ poprzez dwie porywające kreacje – młodziutkiego kontrabasisty Aleksandra Gabrysia i powracającego na estrady po ciężkiej chorobie skrzypka Romana Lasockiego. /…/Z myślą o Aleksandrze Gabrysiu Piotr Radko komponował Koncert na kontrabas i orkiestrę. /…/ Istotną rolę w bardzo dobrym przyjęciu nowej kompozycji Radki odegrał młody instrumentalista, przejawiający niezwykłą dojrzałość i ogromną kulturę muzyczną. Gabryś poprzez swą muzykę zaprzecza twierdzeniu, że kontrabas jest mało wdzięcznym instrumentem. Potrafi na nim snuć najczulsze wyznania, by po chwili być równorzędnym partnerem orkiestry, której Radko wyznaczył równoprawną solowemu instrumentowi rolę. Aleksander Gabryś nie „ścigał się” z bardzo dobrze prowadzoną orkiestrą i nie popisywał wirtuozerią. Dzięki temu mogliśmy się cieszyć zarówno głębią, jak i pięknem dzieła Piotra Radki.

2004

Ars Cameralis Silesiae Superioris

Kontext: Krzysztof Knittel und Aleksander Gabryś, W stronę Buñuela; Vorführung des Films Ein andalusischer Hund.

Quelle: Ruch Muzyczny Nr. 2, Warschau 2004.

W silnym na „Ars Cameralis Silesiae Superioris” nurcie poszukiwań multimedialnych spotkali się Krzysztof Knittel i Aleksander Gabryś, których program W stronę Buñuela iskrzył, prowokował, wciągał niebywałą dynamiką, energią i pomysłowością kompozytorską./…/ Dominantą wieczoru stała się projekcja filmu Pies andaluzyjski; obaj muzycy okazali się tu bardzo twórczymi, dowcipnymi i właściwymi do tego obrazu taperami.

XVI. Tage der Musik Krakauer Komponisten

Kontext: XVI. Tage der Musik Krakauer Komponisten, Internationales Festival für zeitgenössische Musik, Mai-Juni 2004; Solorezital von Aleksander Gabryś mit Werken u. a. von Krystyna Moszumańska-Nazar, Klaus Huber, Thomas Kessler und seiner eigenen Komposition Nano.

Quelle: Adam Walaciński, Dziennik Polski, Kraków, 01.06.2004.

/…/ Mocnym akcentem stał się solowy recital Aleksandra Gabrysia, kontrabasisty mieszkającego w Bazylei, który zaprezentował interesująco zestawiony program.3 Moments musicaux Krystyny Moszumańskiej-Nazar, napisane jako utwory obowiązkowe na konkurs wykonawczy w Paryżu, dały mu okazję pokazania doskonałego opanowania techniki tradycyjnej, a dwa zróżnicowane stylistycznie utwory kompozytorów szwajcarskich świadczyły o dużym potencjale interpretacyjnym. Ein Haich von Unzeit VII sędziwego Klausa Hubera – muzyka krucha, utkana z krótkich fraz i pojedynczych dźwięków dzielonych pauzami, utrzymana w ściszonej dynamice, zagrana była bardzo subtelnie i delikatnie, natomiast w Kontabass Kontrol Thomasa Kesslera na kontrabas i komputer Gabryś rozpętał istną orgię dźwięków, wydobywanych z instrumentu także różnymi niekonwencjonalnymi sposobami gry. /…/ We własnej kompozycji Nano, przeznaczonej dla „kreatywnego kontrabasisty”, Gabryś pokazał, co potrafi. Jest to rzecz z gatunku tzw. teatru instrumentalnego, bliska właściwie w swej istocie swobodnemu performance : wykonawca nie tyle gra utwór, ile raczej „gra siebie”, wykorzystując najróżniejsze środki – gesty, mowę, śpiew, krzyki , akcje instrumentalne itd., a wszystko wyjaskrawione, denaturalizowane i podane z wielką ekspresją. /…/

Wenn der Kontrabass ertönt

Kontext: Jour fixe der IGNM Basel im Gare du Nord; Rezital von Aleksander Gabryś mit Werken von Jevgenij Iršai, Witold Szalonek, Klaus Huber und Thomas Kessler.

Quelle: Nikolaus Cybinski, Basellandschaftliche Zeitung Nr. 234, 6. Oktober 2004.

Der ersten Jour fixe der IGNM (Internationalen Gesellschaft für Neue Musik) Basel der neuen Saison in der Gare du Nord bestritt der seit fünf Jahren als freier Musiker in Basel lebende Kontrabassist Aleksander Gabrys. In seinem einstündigen Recital mit Werke von Jevgenij Irsai, Witold Szalonek, Klaus Huber und Thomas Kessler beeindruckte er als virtuos und engagiertspielender Musiker, dem technische Schwierigkeiten – und in allen vier Stücken gab es die zuhauf – keine Probleme bereiten, wenngleich ihm in Irsais Fremotonia (zu deutsch etwa: Gebrüll, Getöse, auch Geheul) der Schweiss in Strömen vom Gesicht floss./…/

XI. Schlesische Tage der zeitgenössischen Musik

Kontext: XI. Schlesische Tage der zeitgenössischen Musik, Katowice 2004; Aufführung von Witold Szaloneks Musica concertante per violbasso e orchestra mit dem Nationalen Sinfonieorchester des Polnischen Rundfunks.

Quelle: Teresa Michalik, Ruch Muzyczny Nr. 24, Warschau 2004.

/…/Osobnym zdarzeniem artystycznym niezwykłego wymiaru okazała się Musica concertante Witolda Szalonka. Grywali tę półgodzinną partyturę Bertram Turetzky i Fernando Grillo, ale dopiero to wykonanie zdaje się przynosić wersję o cechach urtekstu. Gabryś-junior miał możność korzystania z osobistych uwag interpretatorskich i „lekcji” twórcy, niejeden raz wykonując Cadenzę z Muzyki koncertującej, a że jest równocześnie kreatywnym, niespokojnym kompozytorem, wynik artystyczny porażał głębią introspekcji /…/.

Vom Polnischen Komponistenverband im Polnischen Rundfunk veröffentlichte CD

Kontext: Aufnahme von Werken Edward Bogusławskis; Solopart von Aleksander Gabryś in Concerto-fantasia.

Quelle: Magdalena Dziadek, Śląsk Nr. 12, Katowice 2004.

Utwory Edwarda Bogusławskiego nagrali znakomici artyści: orkiestra „Camerata Impuls” pod dyrekcją Małgorzaty Kaniowskiej . Partię solową w Concerto-fantasia gra Aleksander Gabryś, któremu utwór jest dedykowany. Nie zawiódł i tym razem znany nerw wirtuozowski Gabrysia-juniora i jego bezbłędne wyczucie klimatu muzyki. /…/

2005

Witold Szaloneks Musica concertante

Kontext: Aufführung von Witold Szaloneks Musica concertante mit dem NOSPR, besprochen nach den XI. Schlesischen Tagen der zeitgenössischen Musik.

Quelle: Monatszeitschrift Śląsk Nr. 6, Katowice 2005.

Najszlachetniejszy to, bo bez emblematów i szantażu cytologicznego, rodzaj muzyki sakralnej, kathartycznej, co z jakąś graniczną ekspresją, ale i dyskrecją uchwycił kontrabasista Aleksander Gabryś. Sam będąc kompozytorem, potrafił w wyrafinowany sposób i po myśli Szalonka, z którym się na zapas konsultował, ukształtować wszystkie owe aleatoryzmy i okazje improwizatorskie, jakie prowokuje partyturowa grafika Muzyki koncertującej. Otrzymaliśmy, również za sprawą znakomitych instrumentalistów NOSPR, wersję zgodną w zupełności z zapisem i intencjami zmarłego trzy lata temu Autora, „ur-tekstową”, przejmującą. /…/

Ensemble MW2

Kontext: Aussage von Adam Kaczyński, Leiter des Ensembles MW2, über Aleksander Gabryś als neuen Interpreten des Ensembles.

Quelle: Adam Kaczyński, Leiter des Ensembles MW2, Gazeta Wyborcza, 7. Oktober 2005.

/…/mamy obecnie w zespole nowego wykonawcę – Aleksandra Gabrysia z Bazylei. Jest to wspaniały kontrabasista, performer. Świetny zarówno instrumentalnie, jak i aktorsko./…/

Internationales Theaterfestival Malta

Kontext: Internationales Theaterfestival „Malta“ in Poznań, 2005; Auftritt in einem Werk von Ryszard Gabryś sowie in Dinu Ghezzos Samson In Dresden.

Quelle: Tomasz Praszczałek, Ruch Muzyczny Nr. 17, Warschau 2005.

/…/ Rewelacyjny kontrabasista Aleksander Gabryś w utworze swojego ojca a także w Samson In Dresden Dinu Ghezzo stworzył prawdziwą kreację, zarówno pod względem muzycznym jak i aktorskim. /…/

XX. Orgel-Conversatorium in Legnica

Kontext: XX. Orgel-Conversatorium in Legnica, 2005; Ryszard Gabryś, Il cicerone per contrabbasso ed strumenti ad arco, Camerata Impuls unter der Leitung von Małgorzata Kaniowska.

Quelle: Marcin Tadeusz Łukaszewski, Kulturvierteljahrsschrift Opcje Nr. 4, Katowice 2005.

/…/ W prezentacji Il cicerone per contrabbasso ed strumenti ad arco brała udział Orkiestra Kameralna Camerata Impuls pod dyrekcją Małgorzaty Kaniowskiej. Partię kontrabasu w utworze Ryszarda Gabrysia wykonał Aleksander Gabryś, syn kompozytora, który jest również autorem kadencji do tego utworu. W tym nieco szokującym pod względem zastosowanych rozwiązań brzmieniowych, formalnych i technologicznych, ale i dowcipnym utworze Aleksander Gabryś wykazał się fantazją, mistrzowską grą, a także zdolnościami aktorskimi. /…/

„Polska Muzyka Najnowsza“ — NOSPR-Festival der Uraufführungen

Kontext: „Polska Muzyka Najnowsza“ — NOSPR-Festival der Uraufführungen, Katowice 2005; Uraufführung von Aleksander Gabryśs If it’s Truth mit dem Schlesischen Quartett.

Quelle: Jarosław Lewicki, Gazeta Metropolitalna Nr. 7, Katowice 2005.

Kwartet Śląski zainaugurował festiwalowe prapremiery, partnerując Aleksandrowi Gabrysiowi, zaproszonemu do współmuzykowania w podwójnej roli: autora If it’s Truth, utworu przejmującego i znakomicie przyjętego, oraz lidera w prawykonaniu tej 11-minutowej kompozycji inspirowanej wierszami E.E.Cummingsa, ich poetyką i składnią. /…/ Było to bez wątpienia pierwsze i poruszające wydarzenie i „błysk” festiwalu, natychmiast doceniony przez grono uczestników/…/. Zafascynowała partytura, jej egzystencjalne prawdy i forma; podkreślano już w pierwszych, kuluarowych recenzjach wyjątkową siłę przekazu – dźwiękowego i „duchowego”, oryginalną koncepcję, ekspresję i sonorystykę, aspekty uwydatnione przez udział autora w prawykonaniu./…/ Obdarzony wieloma talentami: twórczym, instrumentalnym, aktorskim, zmierza Aleksander Gabryś ku sztuce neosynkretycznej, to jego żywioł. Owocują artystyczne tradycje domowe, ale i wszystko to, czego dowiedział się i nauczył trzydziestoletni dziś katowiczanin w Bazylei, jako absolwent tamtejszej Musik-Akademie oraz członek ukierunkowanej na muzykę awangardową, cenionej w Europie grupy Ensemble Phoenix Basel . Czekamy na nast.ępne partytury i podejścia do idei „Gesamtkunstwerk”.

2008

dissonanz #101

Kontext: Besprechung einer Komposition von Aleksander Gabryś, die auf Quijote, den Spiegel und narrative Improvisation verweist.

Quelle: Andreas Fatton, dissonanz # 101, Basel 2008.

/…/<<Ich möchte>>, sagt Aleksander Gabrys zu seinem Stück, <<dass sich in dem Futurum-Spiegel das altrittertümliche Perfectum besieht.>> Aus Quijotes Ringen mit dem Spiegelritter wird so eine grossangelegte erzählende Improvisation, die Knt, Wittgenstein oder Calderon zitiert – und überhaupt von einem Tief-Sinn ist, wie ihn nur polnische Kontrabassisten haben können./…/

Gunten von Helmut Oehring, Ensemble Phoenix

Kontext: Helmut Oehring, Gunten, Ensemble Phoenix; die Rolle des Kraus am Kontrabass.

Quelle: Sibille Ehrismann, Basellandschaftliche Zeitung Nr. 285, 18. Oktober 2008.

/…/Wie immer bei Oehring sind auch hier die acht Musiker gleichzeitig Darsteller, vor allem Instituts-Kollegen von Jakob: etwa der prinzipientreue Kraus am Kontrabass, oder der dumme Peter an der Bass- und Kontrabassklarinette. Alle Musiker sind in kurze graue Schulhosen und Jackett gekleidet (Kostüme: Regina Lorenz), und sie spielen ihre Rollen gut. Vor allem den grossgewachsenen Kraus charakterisiert Aleksander Gabrys mit einer guten Mischung von körperlicher Überlegenheit und devoter Haltung. /…/

2009

XIII. Schlesische Tage der zeitgenössischen Musik

Kontext: XIII. Schlesische Tage der zeitgenössischen Musik, Katowice, November 2008; Werke von Michel Roth, Alfred Knüsel, Franco Donatoni und Junghae Lee.

Quelle: Teresa Michalik, Ruch Muzyczny Nr. 1, Warschau 2009.

/…/ Aleksander Gabryś dał jedyne w swoim rodzaju interpretacje kompozycji wybitnych Szwajcarów: Michela Rotha Kavalkade dla śpiewającego kontrabasisty (prawykonanie) i Alfreda Knüsela Kadenz I IV. Oba utwory okazały się bardzo wyrafinowane: utwór Rotha, inspirowany wierszem Pessoi, porwał energią i witalnością, Knela – zachwycił poetycznością i subtelną sonorystyką. Podziw wzbudzała łatwość i naturalność, z jaką Gabryś pokonywał wirtuozowskie pułapki wielopłaszczyznowej kompozycji LEM Donatoniego, potem zaś kaligrafował „pismo muzyczne” Koreanki Junghae Lee, w dziejącym się jakby w innym czasie utworze Iyon („przekraczanie wody”). /…/